ΠΕΡΙΦΡΑΞΗ

 

Ασφαλή άλογα με ένα σωστό φράκτη

 

 

Ιδανική εποχή για να βάλουμε τα άλογα σε ένα λιβάδι είναι η άνοιξη. Ευχάριστες θερμοκρασίες και πλούσιο χορτάρι, σίγουρα θα ξεδώσουν από το χειμωνιάτικο κλείσιμο στο στάβλο. Όμως, κάθε χώρος που προορίζεται για τη βοσκή αλόγων πρέπει να είναι σωστά περιφραγμένος, ώστε να αποτρέπονται οι τραυματισμοί, και να εκμηδενίζονται οι περιπτώσεις διαφυγής τους από το συγκεκριμένο χώρο, με ενδεχόμενο πάλι να τους συμβεί κάποιο ατύχημα ή και να χαθούν. Τα άλογα έχουν από τη φύση τους την τάση να περιπλανώνται βόσκοντας και άρα είναι βέβαιο πως θα εξαντλήσουν όσο χώρο έχουν στη διάθεσή τους. Αν υπάρχει κάπου ένα άνοιγμα, σίγουρα θα το ανακαλύψουν και αμέσως θα βγουν έξω από το χώρο.

Ο κλασικός ξύλινος φράκτης αποτελεί αναμφίβολα μια εξαιρετική επιλογή, δοκιμασμένη στην πράξη εκατοντάδες χρόνια τώρα. Είναι γερός, θα κρατήσει χρόνια και ταυτόχρονα δείχνει όμορφος. Ωστόσο, σε μια χώρα σαν την Ελλάδα, όπου η ξυλεία είναι είδος πολυτελείας, είναι ασύμφορος τόσο οικονομικά, όσο και από πλευράς χρόνου κατασκευής. Οι κάθετοι ορθοστάτες πρέπει να έχουν πάχος 10 εκ. x 10 εκ., οι άκρες τους να είναι στρογγυλεμένες ελαφρά και το μήκος τους να φτάνει περίπου τα 2 μέτρα για ένα φράχτη που θα έχει τελικό ύψος γύρω στο 1.20μ. (που είναι και το ελάχιστον ύψος που μπορεί να έχει μια τέτοια περίφραξη). Τα 80 εκ. θα βρίσκονται μέσα στο χώμα, για να προσφέρουν σταθερότητα στην κατασκευή. Μην σας φαίνεται υπερβολικό, γιατί το βάρος που θα δεχτούν είναι μεγάλο. Τα άλογα έχουν την αγαπημένη συνήθεια να τρίβονται πάνω στους ξύλινους φράκτες, ιδίως την εποχή που αλλάζουν τρίχωμα.

Το ξύλο που θα χρησιμοποιηθεί πρέπει να είναι καλής ποιότητας και να έχει εμποτιστεί σε μη τοξικά συντηρητικά και φάρμακα για τα έντομα. Συνήθως 3 ρέλια (οριζόντια) είναι αρκετά για να παρέχουν ασφάλεια, με το τελευταίο να βρίσκεται στο ύψος των ορθοστατών. Αν υπάρχει η δυνατότητα, να κοπεί με κλίση, ούτως ώστε να μην μαζεύει νερά πάνω, τα οποία και θα φέρουν συντομότερα φθορές στο φράκτη. Αν είναι πάλι δυνατό, τα οριζόντια ξύλα καλό είναι να καρφώνονται από την εξωτερική πλευρά του λιβαδιού.

 

 

Ένας παχύς, ψηλός φράκτης από θάμνους μπορεί επίσης να δώσει μια καλή λύση στο θέμα της περίφραξης ενός λιβαδιού και θα παράσχει στα άλογα και ένα αυτοσχέδιο καταφύγιο από τον κακό καιρό ή τον καυτό ήλιο. Ωστόσο, χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην επιλογή των φυτών που θα χρησιμοποιηθούν. Υπάρχουν τοξικά φυτά, θάμνοι και δέντρα, όπως η φτέρη, τα ανδελόχορτα (νεραγκλούλες), το λινάρι, το χελιδονόχορτο, η τσούγα (βρωμόχορτο), η ίππουρις (κοντυλόχορτο), το λούπινο, ο άγριος κρόκος, ο στρύχνος, ο πύξος,  η δάφνη, η πικροδάφνη, ο ταξός (είδος έλατου), τα ροδόδεντρα, τα λιγούστρα (αγριομυρτιές), οι μανόλιες, τα λαβούρνα, ο ράμνος (λευκαγκαθιά), κ.ά., τα οποία μπορεί να προκαλέσουν σοβαρότατη δηλητηρίαση ή ακόμη και το θάνατο στα άλογα. Βέβαια, ένας τέτοιου είδους φράκτης χρειάζεται, επίσης, συντήρηση. Τακτικό κούρεμα για να μη χάσει το σχήμα του και να μην δημιουργηθούν τρύπες σε διάφορα σημεία του.

Οι φράκτες από πλαστικό (βινίλιο) αντιγράφουν σε όψη τους παραδοσιακούς ξύλινους φράκτες και ως προς αυτούς έχουν τα εξής πλεονεκτήματα: δεν τρώγονται από τα άλογα, δεν σαπίζουν και θα συμπεριφερθούν καλύτερα σε περίπτωση πρόσκρουσης των αλόγων πάνω τους. Είναι καινούργιοι στο χώρο και προτιμώνται καθώς δεν απαιτούν καμία συντήρηση, έχουν καλή συμπεριφορά τόσο στα υγρά, όσο και στα θερμά κλίματα, δεν πλήττονται από τα έντομα. Είναι λευκοί χωρίς να βάφονται και κυκλοφορούν σε διάφορα χρώματα, για όποιους ζητούν κάτι άλλο.

Τελευταία, έχουν μπει στην αγορά και οι ηλεκτρικοί φράκτες, τους οποίους μέχρι τώρα απέφευγαν οι ιδιοκτήτες αλόγων. Αυτοί προσφέρουν ένα ψυχολογικό παρά ένα σωματικό φράγμα. Τα άλογα σέβονται το φράκτη, καθώς έχουν μάθει πως αν τον ακουμπήσουν θα δεχτούν ένα μικρό σοκ! Υπάρχει σε μορφή ηλεκτροφόρου σχοινιού, λωρίδας, διχτύου και καλώδιου. Τα ηλεκτρικά σχοινιά (πλεγμένα από πολυεστέρα, μοιάζουν στην όψη με τα σχοινιά της ιστιοπλοΐας) είναι μάλλον το πιο νέο από τα ηλεκτρικά προϊόντα. Τοποθετούνται με την ίδια λογική των παραδοσιακών φρακτών, πάνω σε ξύλινους ή συνθετικούς ορθοστάτες. Επιλέγονται γιατί έχουν το μικρότερο ποσοστό ατυχημάτων, σε σχέση με τους άλλους τρόπους περίφραξης και δεν χρειάζονται συντήρηση.

Όποιος τρόπος περίφραξης κι αν επιλεγεί, τα ποιοτικά υλικά και η σωστή κατασκευή της θα της δώσουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και θα μειώσουν τις πιθανότητες ατυχήματος. Σε γενικές γραμμές:

 

 

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Μεγάλα ανοίγματα, με ξύλινες ή σιδερένιες πόρτες, είναι απαραίτητα για την ασφαλή είσοδο και έξοδο των αλόγων από το χώρο.

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Σπασμένα και σκουριασμένα σίδερα είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή θα προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς στα άλογα που βρίσκονται στο λιβάδι, σε κάποια από τις προσπάθειές τους να δραπετεύσουν…